دختری در حال آب دادن قلب‌های رنگی- دل دلی

کمی دل دلی بخوانیم

اسم کانال تلگرامم دل‌نگار است. اما بعضی وقت‌ها دلم نمی‌نگارد. نمی‌دانم سفت می‌شود یا سخت یا نرم و آبکی. اما هر چه هست مثل این خودکارهای ننویس، بگیر نگیر دارد. با زور و ضرب تکان دادن و این ور و آن ور کردن می‌نویسد. نوعی حرکات موزون که فقط خودم می‌دانم چه شکلی است. خوب، چه کارش کنم؟ اضافه‌هایش را بتراشم؟ مگر دل‌تراش داریم؟

یا شاید باید بعضی چیزها را از رویش پاک کنم. چیزهایی مثل دل‌خوری، دل‌سیاهی، دل‌خونی، دل‌سردی یا دل‌ناله و دل‌غم. مگر دل‌ساب داریم؟

شاید همین که اینجا در ملا‌عام دل‌دلی می‌کنم، کسی بخواندش و دلم پاک شود. البته فکر کنم دلم پاک می‌شود، اما کانالم کمی ناپاک. آخر به تمیز و منظم‌نویسی خیلی پایبندم. آن وقت اسمش می‌شود دل ناپاک نگار.

استغفرا…فکر کنم باید بروم نذر و نیاز کنم. نثار آن کس که قلم را آفرید با جوهرش. شاید هم چند ارز دیجیتال نثار جناب «پاول دوروف» صاحب تلگرام کنم. بالاخره امکاناتی‌ست که او در اختیارم گذاشته است. نباید ناشکر باشم. اصلا شاید ناشکر بوده‌ام که دل نانگار شده‌ام.

لطفا اگر دل‌تراش، دل‌ساب، دل‌شوی یا دل‌صاف‌کن سراغ دارید خبرم کنید. تازه بعد از این همه سابیدن و پاک کردن احتیاج به کمی دل‌بو دارم برای بویناک کردن دلم از نوع گل یاس.

دل دلی امرروزم را به دلِ پاک خودتان ببخشید. بالاخره خواندن متن‌های غیرادبی هم خودش دنیایی دارد.

 

نظر شما